vesikalık

Yeni bir güne daha tek başına uyandı Yusuf. Açık kalan televizyonu kapattı, elini yüzünü yıkayıp iyice ayıldıktan sonra çay suyu koydu. Her sabah olduğu gibi Release şarkısını açıp düşüncelere daldı. Babası öldükten sonra hep böyle dalıyordu. Ne düşündüğünü kimse bilmiyordu, zaten yanına yaklaşan kalmamıştı. Uzun süredir yalnız yaşayan bu yalnız adam, iki senedir ne arkadaşlarını ne de ailesini görmediği gibi sevdiği kadından da uzaktı. Kısaca ölmeyi bekliyordu. “Dışarı çıktı. İki sene öncesinden geri kalan tek varlık olan, Karaköy’de bulunan kafesine (3-4 ayda bir gider, o günün servisini tek başına yapar) gidiyordu. İki çalışan vardı kafede. Yusuf’un bu aralar geleceğini tahmin etseler bile bugünü beklemiyorlardı. Kapıda Yusuf’u görünce çok sevindiler. -Beyler, bugün tatil size. Tabii ki de çalışanlar Yusuf’u çok severdi, iyi bir patron olmuştu bugüne kadar. Ama Yusuf’un gelmesine sevinme nedenleri daha çok o günün onlar için tatili ifade etmesiydi. Hazırlanıp çıktılar. ...

Bir Cumartesi akşamıydı. Okunuyordu yüzleri ışıkların ve yeşile döndüler. Ali, arkadaşı Harun’u dürttü ve birlikte yolun karşısına geçmeye başladılar. Harun biraz dalgındı. Konuşmuyordu ve tepkisizdi. Ali için şaşırılacak bir şey yoktu. Tanıdığı Harun zaten hiç konuşmazdı; susar Ali’yi dinlerdi. Ali sürekli sorunlardan bahseder ve bu sorunların Harun’u kendi sorunlarını anlatmaya itmesini umardı. Harun çoğu zaman bu umutları boşa çıkarırdı. O gece de öyleydi yine, Harun susuyor ve Ali ara ara anlatmaya başlıyordu. Harun yarım ağızla cevaplar veriyor, Ali ise her zamankinden farklı bir sıkıntı hissediyordu hem Harun’un yüzünde hem de kendi içinde. Boş bir arazi ışıklardan sonra onları karşıladı. İnsanların otoparklaştırdığı bir yerdi burası. Geceleri karanlığın etkisiyle arazinin öbür ucu son derece tenha ve korkutucuydu. Harun ve Ali arazinin o kısmına uğramamayı tercih ederlerdi. Arazinin köşesinden dolaşıp ilerlemeye devam ettiler. - Ali arazinin ilerisindeki çeşmeden su içme...

Hayatınıza 3 insanın girmesini ister misiniz? Evet, ise okumaya devam edin. Ben bir suç işledim. Ben kaybettim. Ben, beni boş verin, üsttekiler yetecek size, benim hikâyem kendime. 3 Benin Hikâyesi Merhaba, ben ilk ben. Kötü bir adamım ben. Hayatım boyunca iyilik yaptığımı düşünerek kendimi kandırdım. Yoruldum galiba ki hem kötü olduğumu hem de suç işlediğimi söyleyecek kadar yüzleşmişim kendimle. O kadar çok ben ve kendim dedim ki bencil, kendini düşünen soytarının tekiyim. Peki, ne oldu da bunları söyleyecek duruma düştüm. Suçumla alakası var galiba. Sözü ilahi anlatıcıya bırakıyorum ya da bırakmasam mı hala kendimi düşünüyorum ama ben sadece bir kahramanım yazar ne derse o, dinleyin o zaman. İnsanın tercihleri neye ulaşmasını sağlar? Ben, ikinci ben. Kendim hakkımda konuşmayı sevmem, beceremem daha doğrusu. İyi veya kötü biri değilim, normal bir adamım galiba. Ama kaybettim, önce yaşama sevincimi sonra hayata dair her şeyi. --- Sonuçlar belli oldu. K...